Monday, January 22, 2018

Filipino

Sa pagluha ng ngiti

UNANG araw ng pasukan.

Tunggalian ng mga bagong pag-asa ng panitik

PANANDALIANG kinitil ng Center for Creative Writing and Studies (CCWS) ang katinuan ko nang ibalitang kabilang ako sa 15 napiling kalahok para sa 5th UST National Writers’ Workshop.

Biro ng tadhana

MAHIRAP na masarap ang first time.

Para sa isang 19-anyos na kilalang “birhen” sa anumang gawain, isang malaking hamon ang sumalungat sa kung anuman ang wasto sa paningin ng lipunan.

Matapos ang halos dalawang dekadang pananatiling “anghel” sa paningin ng walang kamuwang-muwang sa tunay na takbo ng isipan ko, heto ako ngayon, kaharap ang ilang basyo ng beer na pinagpipiyestahan ng aking mga barkadang tila nanginginig pa sa bawat paglagok.

Hudyat ng bagong simula

MAGKAHALONG tuwa at awa ang naramdaman ko nang makitang namimilog ang mga mata ng aking mga anak. Masasaya nilang pinagsasaluhan ang uwi kong palabok at tinapay habang kaliwa’t kanan ang putukan na bumabati sa pagpasok ng taon.

Hindi ko maintindihan kung bakit tulala ako habang pinagmamasdan ang ilang kalalakihang nagpapaputok sa labas. Nanginginig ako habang marahang ipinupukpok ang kamao sa bintana. Unti-unting nanumbalik sa aking alaala ang mga nangyari nang iwan ko ang aking mga anak kanina.

Malikmata

ISINARA ko ang pinto sa aking silid. Tanging ang ilaw ng bilog na buwan na lamang ang naiwang nagbibigay-liwanag. Hinanap ko ang daan papunta sa aking kama at ibinagsak ko roon ang mga dala-dala kong libro. Pagkatapos ay binuksan ko ang mga bintana.

Hinugot ko ang isang kapirasong papel mula sa aking bulsa. Inalis ko ang pagkakatupi nito at iniharap sa kaunting liwanag na nanggagaling sa buwan.

Please advice your parents to meet with the principal regarding your failures.

UST sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig

SA PAGDIRIWANG ng bansa ng ika-61 anibersaryo ng Araw ng Kagitingan, binalikan ng Varsitarian ang kalagayan ng UST noong kasagsagan ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, kung kailan nagsilbing isa sa mga internment camp sa Pilipinas ang Unibersidad.

Talunan

TERORISMO. Pagbulusok ng pandaigdigang pamilihan. Paglala ng usaping panseguridad. Ilan lamang ang mga ito sa napakaraming suliranin ng mundo. Pulos pagbagsak, pagkatalo, at panlulumo.

Ilang beses lamang ba sa isang taon nagkakakaroon ng magandang balita sa mundo? At kung mayroon man, ilang buwan o linggo lamang ito nagtatagal, tapos masamang balita na naman ang susunod--tila isang siklong walang makatitibag, sistemang pumapasok sa pagkatao ng tao.

Siklo

HINDI pa rin nagbabago ang ayos ng sala. Naroroon pa rin ang tumba-tumba at ang mesa sa gawing kanan nito. Naroroon din ang isang lumang radyo na parang kailan lang ay dinig na dinig hanggang kalsada. Ngunit ngayon ay animo isa itong pipi na napaliguan ng alikabok.

Sapatos

Habang patungo sa kinahantungan, nadurog itong puso

sa pagitan ng pagtanggap at hindi sa katotohanan. Sa kalooban

may nagsasabing hindi ikaw iyan, ang katawan,

kahit madaragdagan ang oras ng walang-patlang na paghahanapan

sa mga katalogo ng mga walang-ngalang binawian.

Ang pinto’y nagsara, nagbabadya

ng katapusan, at nang masilayan iyang maputing balat

na tila kinula ng ilog na pinagtapunan, lumayo ako

at muntik mabuwal. Sino itong pinanawan na ng hubog

Buhay lansangan

LANGIT ang bubungan. Tagpi-tagping piraso ng plywood ang dingding at papag. Sako ang kumot--pananggalang sa labis na lamig na dala ng ulan, isang supot ng basura ang unan sa paghimbing.

Hindi na bago ang kuwento ng buhay ni Aling Helen Guerrero. Nagtungo siya sa Maynila dahil sa pag-asang maiaahon niya sa hirap ang pamilyang nasa probinsiya. Ngunit nang lumaon, nakita na lamang niya ang sarili na labis nang nalugmok sa kahirapan. Ngayon, dalawang taon nang namumuhay ang kanyang pamilya sa isang kariton na madalas nakahimpil sa may pader ng UST sa Dapitan.

LATEST FILIPINO