RUMURUPOK ang moog ng kagitingang

Nasa puso namin, sa paulit-ulit na pagdagundong ng kaba.

Mga bomba silang walang humpay sa pagsabog

Upang gibain ang aming katatagan,

Habang humahakbang ang pulutong

Sa masukal na gubat. Hindi namin alam

Kung saang sulok nakaabang ang kaaway.

Tila ahas silang nagkukubli sa batuhan,

Naghihintay, upang tuklawin ang aming wakas.

Subalit hindi kami dapat matakot.

Hindi. Sapagkat kailangan naming

Sumunod sa alintuntunin ng hukbo:

Isinugo kayo upang ipagtanggol ang bayan

Mula sa kaniyang mga kalaban,

At walang hihigit pa sa kamatayang

Inalay para sa lupang sinilangan.

At wala kaming magagawa kung hindi tanggapin ito

Bilang isang banal at ‘di mapapasubaliang panata.

(Na aming inako noong ‘di pa kami aral

Sa katotohanan ng digmaan.)

Kailangang patibayin pa namin ang moog ng kagitingan,

Habang patuloy kaming humahakbang sa kagubatan,

Patungo sa tila walang-hanggang labanan.

READ
K+12: Rewarding failure

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.