MADALING-ARAW.

‘Di mapigil sa pangangatog

Mula sa pagkakatalukbong

Ang katawang naalimpungatan

Sa tawag ng kampana.

Muling nagkamalay

Ang mistulang lantang gulay,

Matapos ang buhos,

Kuskos at hilamos

Sa nagyeyelong balat ng labanos.

Habang humahakbang

Tungo sa pintuan,

Unti-unting nadarama

Ang amihang

May dalang magandang balita

Sa nalalapit na pagsasaya.

Habang naglalakad

Sa madilim na lansangan

Tungo sa simbahang

Kalapit-plaza,

Nalalanghap sa kalayuan

Ang halimuyak ng hinuhurnong

Bibingka’t puto bumbong.

Sa patuloy na paglapit

Sa pintuang nakaabang

Ng banal na tahanan,

Bumabati’t ngumingisi

Ang makukulay na ilaw

Sa mga poste’t tindahan.

Sa simbahan,

Malaanghel na tinig

Ang bumabalot

Sa pag-awit ng korong

Nagpupuri’t nagbubunyi,

Habang mga tao’y

Taimtim na nananalangin

At nagpapasalamat

Sa nalalapit na pagdating

Ng matagal nang hinihintay.

Muling namutawi ang pag-asa

Sa puso ng bawat isa,

Sa pagsilang ng dinadakila’t

Minamahal na Anak ng Tao.

READ
Ang nawawalang payong, puno

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.