Muling sumilip sa aking paghimbing

ang iyong mga mapamahiing mata,

bigla ang pagsulak sa alaala

ng mga gabing bago managinip

ay iyong ipinaghehele sa isang

matimyas na himig.

Minsan ay muli kang pumilas sa gunita

ng maisasalaysay na kuwento, kung hindi

tungkol sa lamang lupa, sa pasyon,

ay sa pagdalop ng pulang araw sa papawirin.

Musmos lamang akong sumasahod

ng tumatapong hiwaga sa bawat kabanata.

Manginginig, mapapapinid ang bibig habang

tinutunghayan ang panganganak ng mga guhit

sa iyong mukha, na kung hindi dahil

sa isang maluwalhating halakhak,

sa pagsungaw ng pasasalamat sa iyong labi,

ay sa paglamukot ng iyong noo’t pagniniig

ng mga kilay.

Ngunit higit pa sa karanasan ng mga tuhod,

mababakas sa bawat hilatsa

ng iyong mukha ang pakikipagsundo

sa panahon. Nang minsang datnan kita

ay kay bigat ng hikbing iyong hinahagilap

sa bawat buntunghininga.

Ang lalim ng panatang iyong pinag-ugat

sa aking kamusmusan ay higit pa sa mahabang

alamat ng mga linya sa iyong pisngi.

Sana lamang habang maaga, nasuklian

kita ng kuwento. Hindi ko nahulaang

mahigpit na pala ang paniningil ng lupa.

(alay sa aking Nanay Tanda)

READ
CBCP slams RH bill in new web portal

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.